Rasa ta wywodzi się z północnych rejonów Anglii, hrabstwa Yorkshire, Manchester i Leeds. W okresie rewolucji przypadającej na lata 1860-1870, szkoccy tkacze w poszukiwaniu "chleba" zostali zmuszeni do porzucenia swoich rodzinnych stron i osiedlenia się
w Anglii. Ich rodzinom towarzyszyły małe psy w większości Scottish, Paisley i Clydesdale terriery, które przyczyniły się do powstania Yorkshire Terriera. Tkacze używali ich do tępienia szkodników w przędzy i wyrobach włókienniczych, a później były używane również w młynach i kopalniach. Tak w rzeczywistości nie wiadomo, które rasy zapoczątkowały powstanie Yorka. W XIX w.
w Anglii dość popularną rozrywką były zawody w dławieniu szczurów przez terriery. Przypuszczając, hodowcy z hrabstwa Yorkshire, zwracając uwagę na odwagę i zawziętość w tępnieniu gryzoni, łączyli zwycięskie psy w pary, krzyżując w ten sposób Szkockie Terriery, Black and ten Terriery z długowłosym, błękitnoszarym Waterside Terrierem, dodając przy tym trochę krwi Maltańczyka i Skye Terriera.
   W 1865r. urodził się pies, który uznawany jest za przodka Yorków. Był to Huddersfield Ben. Jego właścicielem był M.A. Foster, który zdobył sławę, rozpowszechniając tę rasę
w Anglii. Równolegle z sukcesami odnosił doskonałe wyniki
w konkursach dławienia szczurów.
  Coraz popularniejsze stawały się egzemplarze o mniejszych rozmiarach i obfitszym oraz dłuższym owłosieniu. Hodowcy starali się uzyskiwać każdorazowo mniejsze pieski, aby zadowolić właścicieli kopalń oraz inne majętne osobistości. W 1930r. Yorkshire Terrier ważył ok. 13,5 kg, natomiast obecnie zaledwie
1,3 - 3,5 kg.